Ορίζοντας το Internet Η αρχιτεκτονική Client - Server Οι θεμέλιοι λίθοι: Εξοπλισμός (Hardware) Οι θεμέλιοι λίθοι: Λογισμικό (Software) Σχετικά Αφιερώματα και Σύνδεσμοι

Οι σημαντικότερες εφαρμογές λογισμικού που συνεργάζονται μεταξύ τους για να ολοκληρώσουν τη φυσική διασύνδεση των υλικών στοιχείων (λ.χ. των υπολογιστών) του Internet είναι οι ακόλουθες:

Πρωτόκολλα επικοινωνίας: Είναι σύνολα κανόνων και συμβάσεων που ορίζουν τον τρόπο σύμφωνα με τον οποίο επικοινωνούν οι υπολογιστές, τα δίκτυα και οι υπόλοιπες συσκευές. Ο ρόλος των πρωτοκόλλων είναι καίριος για τη λειτουργία του Internet, καθώς χάρη σ' αυτά έρχονται σε επαφή υπολογιστές και δίκτυα διαφορετικής υλικοτεχνικής υποδομής και διαφορετικής τεχνολογίας.

Τα πρωτόκολλα διακρίνονται σε τέσσερις κατηγορίες και εφαρμόζονται σε αντίστοιχα επίπεδα: α) πρόσβασης, β) μεταφοράς, γ) δικτύωσης και δ) εφαρμογών.

• Στο επίπεδο της πρόσβασης ανήκουν, μεταξύ άλλων, τα πρωτόκολλα Ethernet, Token Ring, X.25, Frame Relay, SLIP, PPP, τα οποία επιτρέπουν τη φυσική διασύνδεση και επικοινωνία των συσκευών και των υλικών που απαρτίζουν το Internet.

• Στο επίπεδο της μεταφοράς ανήκουν τα πρωτόκολλα TCP (Transmission Control Protocol) και UDP (User Datagram Protocol), τα οποία διασπούν τα πληροφοριακά δεδομένα σε πακέτα, τη στιγμή της αποστολής και τα επανασυνθέτουν τη στιγμή της παράδοσης.

• Στο επίπεδο της δικτύωσης ανήκει το πρωτόκολλο IP (Internet Protocol), το οποίο φροντίζει τα πληροφοριακά δεδομένα να αποσταλούν στο σωστό προορισμό, είναι υπεύθυνο δηλαδή για τη μεταβίβαση των δεδομένων στον αποδέκτη.

• Στο επίπεδο των εφαρμογών, ανήκουν τα πρωτόκολλα HTTP (Hypertext Transfer Protocol), FTP (File Transfer Protocol), SMTP (Simple Mail Transfer Protocol), POP (Post Office Protocol) κ.ά., τα οποία χρησιμοποιούνται για την παροχή υπηρεσιών όπως η μεταφορά αρχείων, το άνοιγμα ιστοσελίδων του Παγκόσμιου Ιστού, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Τα σημαντικότερα από όλα τα πρωτόκολλα είναι το TCP και το IP, τα οποία, μάλιστα, συνεργάζονται στενά σε όλες τις φάσεις λειτουργίας του Internet. Για το λόγο αυτό τα δύο πρωτόκολλα αναφέρονται σχεδόν πάντα από κοινού, ως "πρωτόκολλο TCP/IP". Το TCP/IP είναι πρωτόκολλο ανοιχτό, ελεύθερα διαθέσιμο και λειτουργεί σε όλα τα λογισμικά και τις υπολογιστικές πλατφόρμες.

Domain Name System (DNS): Πρόκειται για το σύστημα διαχείρισης ονομάτων (διευθύνσεων) του Internet. Σύμφωνα με αυτό, κάθε υπολογιστής στο Διαδίκτυο ταυτίζεται (αντιστοιχεί) με κάποιο συγκεκριμένο αριθμό, που λειτουργεί όπως περίπου και τα οδόσημα: δείχνουν πού ακριβώς βρίσκεται κάποιος υπολογιστής στο Internet, έτσι ώστε οι διαδικασίες δρομολόγησης πληροφοριακών πακέτων να πραγματοποιούνται εύκολα και αδιατάρακτα. Για το σκοπό αυτό, το DNS χωρίζει το Διαδίκτυο σε διάφορα domains (=πεδία ορισμού, περιοχές), στα οποία ανήκουν οι υπολογιστές που συνδέονται στο Internet. Για παράδειγμα, το ".gr" σε μία ηλεκτρονική διεύθυνση υποδηλώνει ότι το ευρύτερο domain στο οποίο έχει ταξινομηθεί ο υπολογιστής που φιλοξενεί τη συγκεκριμένη ιστοσελίδα είναι η Ελλάδα, ο συγκεκριμένος υπολογιστής δηλαδή βρίσκεται στην Ελλάδα. Κάθε υπολογιστής, ανεξαρτήτως του αν είναι σταθμός εργασίας, κόμβος ή διακομιστής, ανήκει και σε κάποιο εθνικό domain (όπως το .gr), το οποίο με τη σειρά του περιλαμβάνει άλλα μικρότερα domains, για παράδειγμα servers τοπικών δικτύων. Ο διαχωρισμός του Internet σε domains συνοδεύεται από την αντιστοίχιση των αλφαβητικών διευθύνσεων (π.χ. www.go-online.gr) σε αριθμητικές (π.χ. 163.438.234.13), ούτως ώστε οι τελευταίες να καταστούν αναγνωρίσιμες από τους servers και τα πρωτόκολλα επικοινωνίας.

Το DNS χρησιμοποιείται από όλες τις εφαρμογές του Internet (www, e-mail κ.λπ.), και για το σκοπό αυτό, σε κάθε μεγάλο δίκτυο υπολογιστών υπάρχει και ένας domain name server, που ασχολείται με τη διευθυνσιοδότηση και παρέχει πληροφορίες για το πού ακριβώς βρίσκονται οι υπολογιστές και πώς θα προσπελαστούν οι τοποθεσίες του δικτύου.

Φυλλομετρητές ιστοσελίδων (web browsers): Είναι εφαρμογές που επιτρέπουν την περιήγηση στο Διαδίκτυο, την επίσκεψη στις διάφορες ιστοσελίδες, καθώς και μια σειρά άλλων υποστηρικτικών λειτουργιών, όπως λ.χ. την προβολή του ιστορικού επισκέψεων ("History"). Ο πιο διαδεδομένος web browser είναι ο Internet Explorer, ενώ υπολογίσιμη διάδοση έχει και ο Netscape Navigator.

Λειτουργικά συστήματα δικτύωσης (web servers): Είναι τα προγράμματα που εγκαθίστανται στο διακομιστή και διαχειρίζονται τους πόρους ενός δικτύου. Τα πιο γνωστά λειτουργικά συστήματα δικτύωσης είναι τα Windows NT Server, Windows 2000 Server, Windows 2003 Server, Unix και Linux.

Όπως είδαμε παραπάνω, το Διαδίκτυο είναι ουσιαστικά το αποτέλεσμα της "συνεργασίας" υλικού εξοπλισμού, εφαρμογών και διαδικασιών, ένας ζωντανός οργανισμός που μεταβάλλεται καθημερινά, που δεν ορίζεται, δεν άρχεται από συγκεκριμένα κέντρα και παρέχει τη δυνατότητα της ελεύθερης επικοινωνίας και διακίνησης πληροφοριών. Το Internet εν τέλει "είναι" τα δομικά του στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων και των ίδιων των χρηστών.



Με τη συνεργασία: